Spacerkiem po zabytkowej wsi do zabytkowego dębu

Piesze wycieczki – to wspaniały sposób na aktywny wypoczynek, dostępny i atrakcyjny dla każdego. Dla rodzin z dziećmi i nieformalnych grup znajomych wędrówka będzie formą wspólnego spędzania czasu i cieszenia się swoim towarzystwem. Dla osób starszych trasy piesze często będą stanowić główny sposób na utrzymywanie dobrej kondycji. Wszyscy natomiast – zarówno sportowcy, jak i amatorzy – mogą połączyć piesze wycieczki ze zwiedzaniem ciekawych miejsc.

Na terenie Dziewieniskiego Historycznego Parku Regionalnego znajduje się wiele interesujących szlaków turystycznych. Jeden z nich prezentujemy poniżej. Doskonale pasuje na sobotni czy niedzielny relaks, kiedy aktywny wypoczynek jest połączony z poznawaniem obiektów turystycznych, a kończy się opalaniem się i ucztą kulinarną.

W Dziewieniskim Historycznym Parku Regionalnym rozwinęła się przede wszystkim turystyka krajoznawcza, bazująca na walorach przyrodniczych i kulturowych tego terenu. Szczególnym walorem przyciągającym większość turystów są wsie zagonowe, kurhany, kilkusetletnie drzewa, kamienie mitologiczne. Pieszy ruch turystyczny w Parku odbywa się głównie wzdłuż znakowanych szlaków. Jeden z nich obejmuje zwiedzanie wsi Paszki, miejscowego kurhanu, dębu grybiskiego oraz kamieniska w Rymoszech. Wycieczka liczy 8,5 km i zajmuje ok. 2 godz. 

Rozpocząć wycieczkę proponujemy od zwiedzania Centrum Turystycznego Dziewieniskiego Historycznego Parku Regionalnego (ul. Centrinė 2, Paszki), prezentującego najciekawsze obiekty Parku, w tym też ekspozycję muzealną. Zwiedzać Centrum można samodzielnie lub z przewodnikiem. Godziny otwarcia – 8.00 – 17.00. Informacji na temat zwiedzania Parku można zasięgnąć pod numerem telefonu 8 380 46624. W okresie letnim Centrum jest czynne także w weekendy.

Spacer po zagonowej wsi Paszki będzie doskonałym początkiem na dotknięcie swoistego terenu rezerwatu. Wieś jest zabytkiem urbanistycznym, należy do tzw. Wsi zagonowych (inaczej ulicznych, kiedy to budynki są umieszczone po jednej stronie ulicy), powstałe w okresie reformy włokowej XVI w.

Następnie ruszamy w stronę lasu – idziemy w kierunku dębu grybiskiego. Mniej więcej w połowie drogi, napotkamy prahistoryczny kurhan z V-VI wieku. Jest tu 35 kopców, największy z nich liczy 22 m szerokości i 2 m wysokości.

Idąc leśną dróżką (ok. 1 km) po prawej stronie zobaczymy panoramę wsi Grybiszki z zagonowym system podziału pól. Doskonałe miejsce na zdjęcie!

Jeszcze pół kilometra i znajdziemy się przy dębie grybiskim. Najpierw raczej przy sośnie, której nie sposób nie dostrzeć, podążając ku dębu i tak samo jest chronionym zabytkiem przyrody, liczącym, kilkaset lat. Dąb grybiski jest najstarszym i największym drzewem w Parku. Jego wiek szacuje się na tysiąc lat. Okazałe drzewo niewątpliwie robi wrażenie, a terytorium przy nim jest doskonałym miejscem na kilkuminutowe sam na sam z przyrodą.

Na drodze powrotnej, aby obejrzeć jeszcze jeden interesujący obiekt, musimy skręcić w lewo (podpowie nam o tym kierunkowskaz). Jest to rymoskie kamienisko, geologiczny obiekt dziedzictwa przyrodniczego. Na placu o powierzchni 0,6 ha w 13 pasach o długości 80 m ułożonych jest ok. 4500 głazów. W latach 1970-1977 kamienie zostały tu zwiezione z okolicznych pól melioracyjnych. Planowano, że kamienie będą rozsadzane i następnie wykorzystywane przy budowie.

Kontynuując wycieczkę proponujemy przejść dookoła stawu, na którym można obejrzymy nie tylko łabędzi i kaczek, ale też rzadko spotykanego na Litwie przedstawiciela wędrownych ptaków wodnych nura czarnoszyjego (gavia arctica). Po drodze też przyjdziemy się jeszcze jedną niedużą wsią zagonową Łastowce.

Jak musi się kończyć dobra wycieczka? Oczywiście posiłkiem w pięknym miejscu! I takim miejscem jest strefa wypoczynkowa o pięknej nazwie „Sowa” („Pėlėda“) Tutaj można wykąpać się, rozpalić ognisko, przygotować grilla.

Jeśli po odpoczynku i smakowitym obiedzie na przyrodzie poczujecie niedosyt zwiedzania, proponujemy ok. 0,5 km przejechać się samochodem i zapoznać się z Jankielem i Jankielukiem – kamieniami mitologicznymi, znajdującymi się tuż przy trasie Paszki – Dziewieniszki. Legenda głosi, że są to dwaj wracający z wesela zaklęci muzykanci. Nie wierzycie?  Och, w tych stronach wszystko się może zdarzyć. Sprawdzonym faktem jest to, że kto raz wybrał się tu na wycieczkę, to zostanie oczarowany miejscowymi krajobrazami i na pewno niejednokrotnie tu wróci.