Stanisława Gotowiecka – odznaczona Medalem Orderu „Za Zasługi dla Litwy”

Pięcioro dzieci, dziesięcioro wnuków, dwanaścioro prawnuków – to siła i skarb Stanisławy Gotowieckiej ze wsi Montwiliszki w gminie koleśnickiej. Jej kandydaturę samorząd rejonu solecznickiego zgłosił do corocznych odznaczeń przyznawanych przez Prezydenta Republiki Litewskiej Gitanasa Nausėdę za zasługi w macierzyństwie, opiece i wychowaniu, za odpowiedzialność, poświęcenie oraz inspirujący przykład dla społeczności.

2 maja br. pani Stanisława wraz z dwoma synami – Grzegorzem i Krzysztofem – udała się do Pałacu Prezydenckiego, gdzie z rąk głowy państwa odebrała Medal Orderu „Za Zasługi dla Litwy”.

Stanisława Gotowiecka urodziła się w 1940 roku we wsi Kudelańce (gmina koleśnicka) i dorastała w licznej rodzinie jako jedno z sześciorga dzieci. Uczyła się w szkole w Ejszyszkach, kończąc cztery klasy. Dziś to może wydawać się niewiele, ale nie przeszkodziło jej to w pracy jako księgowej w kołchozie.

W 1955 roku poznała swojego przyszłego męża Benedykta Wacława Gotowieckiego. W 1959 roku wzięli ślub w kościele w Ejszyszkach, a cywilny ślub zarejestrowali w ówczesnym urzędzie stanu cywilnego w Ejszyszkach. W 1961 roku w ich młodej rodzinie urodził się pierwszy syn – Stanisław. Tak rozpoczęła się droga pani Stanisławy ku macierzyństwu. W 1965 roku urodził się Grzegorz, w 1967 – Witold, w 1970 – Iwan, a w 1974 – Krzysztof. Wychowanie pięciu synów nie było łatwe, ale młoda mama podjęła to wyzwanie z wielką odpowiedzialnością. Jak podkreślają specjaliści z koleśnickiego starostwa, kobieta poprzez własny przykład uczyła dzieci uczciwości i pracowitości – wszyscy synowie z powodzeniem ukończyli szkołę średnią, zdobyli wyższe wykształcenie i realizują się zawodowo. Każdy z nich poszedł piękną drogą życia, ceni wartości rodzinne i tradycje, pielęgnuje matczyną miłość i wykonuje pracę, którą lubi. Na każde rodzinne święto śpieszą do Montwiliszek, do mamy, tam, gdzie pachnie dzieciństwem.

Niestety, w życiu pani Stanisławy, oprócz wielkich radości, były też bolesne straty. W 1996 roku zmarł jej mąż, z którym razem wychowywała dzieci i dodawała im odwagi. Rok temu odeszło również jej najstarsze dziecko – syn Stanisław.

W gminie pani Stanisława i jej rodzina są znani jako zgodna, pracowita wspólnota, utrzymująca dobre relacje z krewnymi i sąsiadami. Rodzina nie pozostaje obojętna na cudze nieszczęścia – zawsze pomaga i wspiera potrzebujących. Od 2000 roku aż do dziś pani Stanisława opiekuje się i dba o wiejską kapliczkę, a na skrzyżowaniu przy wjeździe do wsi pielęgnuje teren wokół stojącego tam krzyża.

Pomimo sędziwego wieku, pani Stanisława aktywnie uczestniczy w życiu lokalnej i koścelnej społeczności, żyje w zgodzie z sąsiadami. Co jednak najważniejsze – swoją pracowitością, pilnością i miłością była i pozostaje wzorem do naśladowania dla dzieci, wnuków i prawnuków.

W 2024 roku z okazji Dnia Matki odznaczenie od Prezydenta otrzymała również Franciszka Rakałowicz ze wsi Bieczekielnia w gminie kamionskiej, w 2023 roku – Janina Budniewa z Solecznik, a w 2022 roku – Leonarda Burinskaja z Soleczniki.