Złote gody w gminie Biała Waka

Poznali się ponad 50 lat temu podczas studiów w Mińsku – Honorata z Rudnik w rejonie solecznickim (Litwa) i Władimir z Briańska (Rosja) studiowali budownictwo. Para tam się pobrała, a po studiach młoda rodzina Priwałowów wróciła na Litwę. Historia tego małżeństwa jest naprawdę wyjątkowa, bo młodzi zawarli związek cywilny w Mińsku, a kilka dni później zawarli ślub kościelny w Wilnie.

Obecnie Honorata i Władimir Priwałowowie mieszkają we wsi Żagaryno w rejonie solecznickim (gmina Biała Waka). Kilka dni temu obchodzili 50. rocznicę ślubu. Z tej okazji Jubilatów odwiedzili przedstawiciele Samorządu Rejonu Solecznickiego: wicemer Anna Jesvilienė, starosta Białej Waki Genadij Baranowicz oraz specjaliści starostwa Oksana Żertowskaja i Olga Wersocka. Goście złożyli im życzenia i wręczyli bukiet kwiatów.

Pani Honorata i jej mąż Władimir opowiedzieli gościom, jak oboje pracowali w Wilnie, jak wychowywali dzieci, jak zamieszkali w Żagarynie.

 
 
 

„Pobraliśmy się w Mińsku, ale pamiętaliśmy też o tym, aby zawrzeć ślub kościelny. Wartości chrześcijańskie zostały nam wpojone przez naszych rodziców. Jednak w tym czasie w Rudninkach nie było proboszcza, więc udaliśmy się do Kaplicy Ostrobramskiej. Szliśmy wtedy ulicą, miałam na sobie białą sukienkę, a ludzie, widząc nas, zaczęli nam klaskać. Byłam bardzo wzruszona” – opowiadała pani Honorata. Dodała, że miała na sobie sukienkę i welon pożyczony od koleżanki.

„Tego dnia poszliśmy razem do spowiedzi, mimo swego wyznania spowiadał się również mój mąż. Proboszcz poradził mi wtedy tylko, żebym nauczyła go modlitwy i tyle” – wspominała pani Honorata.

Po ślubie młoda para zamieszkała w Rudnikach, w rodzinnym domu pani Honoraty. Potem Priwałowowie otrzymali przydział na dwupokojowe mieszkanie w Wilnie, nieco później zamieszkali w trzypokojowym mieszkaniu. W 1989 roku odzyskali ojcowiznę i zaczęli urządzać ognisko domowe we wsi Żagaryno. Głowa rodziny zajął się budową domu i zakładaniem gospodarstwa rolnego. Był jednym z pierwszych rolników w rejonie solecznickim. Poni Honorata przeniosła się na stałe do Żagaryna w 1992 roku wraz z młodszą córką Oksaną, gdy starsza córka Swietłana założyła rodzinę.

 
 
 
 

Priwałowowie doczekali się wnuków i maja jedną prawnuczkę. Oksana dała dziadkom czwórkę wnucząt, a starsza Swietłana – troje, ale młodsza siostra koryguje nieścisłość i dodaje, że starsza siostra ma czwórkę dzieci, bo też wychowywała dziecko męża.

Pani Honorata i Władimir powiedzieli, że w ich życiu było wiele momentów, w których musieli wybrać miejsce zamieszkania. Na pytanie, czy myśli o powrocie do Rosji, pan Władimir stanowczo odpowiada, że tu jest jego dom, który wspólnie z żoną zbudowali. Teraz bliso nich mieszka młodsza córka Oksana z mężem i czwórką dzieci, też ma gospodarstwo rolnicze i jest przewodniczącą Centrum Wspólnoty w Żagarynie.

Szanownym Jubilatom życzymy kolejnych lat w zdrowiu, szczęściu i miłości najbliższych!